De allereerste keer dat ik chemo’s kreeg (vier jaar geleden) vroegen de verpleegkundigen om te gaan kijken naar een PICC of port-a-cath. Toen heb ik gekozen voor een PICC. Maar met de wetenschap dat ik een jaar lang infusen ga krijgen koos ik dit keer voor een Port-a-cath. Helaas moest ik er lang op wachten op de operatie.
Een port-a-cath
Maar wat is nou een port-a-cath? Een klein kastje in je lichaam met een tube naar je hart. Dit filmpje legt het makkelijk uit.
Snel geregeld
Voor mij was het dus een no brainer om gelijk naar een port-a-cath te vragen. Gelukkig was mijn oncoloog het ermee eens en kon hij snel aangevraagd worden. Afspraak bij de arts en gaan. Vrijdag 4 oktober, ja tijdens dierendag, konden ze hem bij mij plaatsen. Om 7 uur mocht ik mij melden bij het Westeinde in Den Haag.
Een kamer met een uitzicht
Daar hadden ze een kamer waar iedereen voor een dagbehandeling kwam zich kon voorbereiden. Ik was de allereerste en had gelukkig genoeg vermaak meegenomen. Als tweede op de planning dacht ik wel rond 10 uur aan de beurt te zijn. Niks bleek minder waar. Pas rond half 12 werd ik opgeroepen en voorbereid voor de operatie.
Port-a-cath is zo geplaatst
Het erheen rijden, voorbereiden en uitslapen duurde langer dan de operatie zelf. Deze gebeurde onder sedatie. Hierbij krijg ik een roesje waardoor ik heerlijk in slaap val. Tijdens de operatie ben ik één keer wakker geworden om daarna lekker door te slapen. Na de operatie kon ik zelf op mijn bed klimmen om naar de verkoeverruimte gebracht te worden. Daar had ik het giga koud en bleek ik 34,5 te hebben. Dus een heerlijke deken met warme lucht gekregen die mij lichaamstemperatuur omhoog zou brengen.
Een heerlijke lunch
Als je al sinds 8 uur ’s avonds de vorige dag niet meer hebt gegeten voelt het een beetje als expeditie robinson. Oke, een heel klein beetje, maar ik had trek. Gelukkig kwam een breed glimlachende dame mij vragen wat ik wilde hebben en werd mijn lunch ontzettend snel gebracht. Na het eten (en de gebruikelijke checks) mocht ik lekker naar huis.
Blij met mijn port-a-cath
Het plaatsen viel mij alles mee. En de pijn ook wel redelijk. Ik heb zaterdag nog pijnstillers genomen, maar zondag was dat niet nodig. Toen heb ik mijn dochter kunnen aanmoedigen bij haar hardloop wedstrijd. De dagen daarna niet meer gevoeld. De plek wordt wel steeds geler, maar ziet er goed uit. Het litteken zelf verdwijnt onder mijn BH bandje. Mijn port-a-cath is klaar voor de eerste chemo’s. Het wordt weer pittig, maar ook dit keer ga ik er volledig voor! Let’s go.
1 gedachte over “Hello port-a-cath, bye geprik”